Wat is klassieke homeopathie?

3. hahnemannHomeopathie is een natuurlijke geneeswijze. De grondlegger ervan is Samuel Hahnemann.

Hij was arts en scheikundige. In de tweede helft van de achttiende eeuw ontdekte hij een belangrijke natuurwet: een stof die bepaalde verschijnselen kan opwekken, is ook in staat een ziektebeeld met gelijkende klachten te genezen. Dit is het basisprincipe van de homeopathie geworden. Sindsdien hebben miljoenen mensen wereldwijd de werkzaamheid mogen ervaren.

Een tweede principe is dat er gewerkt wordt met ‘potenties’; dat wil zeggen dat de uitgangsstof steeds 1 op 10, 1 op 100, of nog verder verdund wordt, in een aantal opeenvolgende stappen, met daar tussenin steeds een aantal schudslagen. Men bereidt dan bijvoorbeeld een potentie D3, een C200, of een LM1. Door dit bereidingsproces wordt de concentratie uitgangsstof weliswaar steeds minder, maar de werkzaamheid steeds diepgaander. Deze bereidingswijze maakt het ook mogelijk planten of stoffen te gebruiken die in pure vorm giftig zouden zijn.

Homeopathie onderscheidt zich van fytotherapie doordat de ingezette middelen niet uitsluitend van plantaardige oorsprong zijn (ook mineraal, dierlijke producten (bijv. het gif van een bij), stoffen uit de menselijke fysiologie, of van ziektestoffen), en doordat ze gepotentieerd zijn.

Driekwart van de Nederlanders staat positief tegenover homeopathie. En terecht. Het is een milde en effectieve manier om mensen te behandelen voor velerlei ziekten en kwalen. Het doel van homeopathie is het versterken van het zelfherstellend vermogen, zodat de verstoorde balans zo goed mogelijk hersteld wordt. Het gaat om het herstellen van het natuurlijke evenwicht, zowel op lichamelijk gebied als psychisch. Als dit evenwicht verstoord raakt, kunnen er ziekten ontstaan.

Een gezond persoon kan bij verstoring van het evenwicht binnen een bepaalde periode weer het evenwicht herstellen dankzij zijn levenskracht (vitaliteit, ‘dynamus’) de kracht achter het zelfgenezend vermogen. Deze levenskracht houdt het lichaam in stand en zorgt ervoor dat wij ons kunnen aanpassen aan omstandigheden.

Een verwonding geneest zonder restklachten, een infectieziekte wordt overwonnen zonder verzwakking van de gezondheid. Bij veel mensen in deze tijd zien we echter dat zij moeite hebben geheel te herstellen, dat het herstel te lang duurt, dat de genezing onvolledig is. De mens blijft uit balans. Een volgende verstoring kan nog minder goed opgevangen worden. We zien dat bij oudere mensen met minder vitaliteit dan jonge mensen, maar ook wel bij jonge mensen die op de een of andere manier geen goed herstelvermogen hebben. Dat kan te maken hebben met erfelijke aanleg, of met eerdere onderdrukking van dat herstelvermogen (bijvoorbeeld koortsonderdrukking). Het kan zijn dat iemands organisme te weinig reactie laat zien, of dat er over-gereageerd wordt, met meer ziektesymptomen als gevolg. Klassieke homeopathie kijkt naar dit herstelvermogen en het voorschrift is er op gericht het eigen! herstelvermogen bij te sturen; versterken of kanaliseren.

Klassieke homeopathie heeft geen bijwerkingen zoals reguliere medicijnen die meestal hebben, omdat een homeopathisch middel ‘meewerkt’ met het eigen organisme. Er wordt niet gewerkt met lichaamsvreemde chemische verbindingen die een belasting vormen voor lever en nieren. Een goed passend homeopathisch voorschrift geeft een gevoel van meer energie, fitter zijn, meer aan te kunnen. Daardoor kunnen ook ‘schoonmaak-reacties’ van het lichaam optreden. Het lichaam gaat afvalstoffen uitscheiden, wat kan leiden tot bv. een verkoudheid met veel slijm, tijdelijke diarree, of andere uitscheidingsreacties. Maar dit zijn dan tot herstel leidende vitale reacties, waarbij men zich over het algemeen goed voelt.

Er zijn verschillende methodieken binnen de klassieke homeopathie. Ze hebben allen hun waarde, en de homeopaat kiest afhankelijk van zijn specialisatie en ervaring met de verschillende methodieken de voorschrijfwijze die hij/zij het best vindt passen bij de situatie van de betreffende patiënt/cliënt.